Two.

Zostało kilka minut do koncertu. Chłopaki wykonywali swoje „rytuały” czemu dziewczyny przyglądały się z czystym zaciekawieniem. Jo skakał na jednej nodze, Max jadł już czwarte ciastko, natomiast Fabian nerwowo poprawiał grzywkę.

-Niech mnie ktoś przytuuuli… - zakwiczał Fabi przed samym wyjściem na scenę.

-Wcześniej nie miałeś takich zachcianek przed koncertem. – stwierdził ponuro Johannes.

- Może ty jesteś w ciąży? – wysunęła hipotezę Zuza po czym wszyscy parsknęli śmiechem, wszyscy oprócz Jo.

- Później będziemy się tym zamartwiać. – odezwała się Tamara – Koncert właśnie się zaczyna.

Pierwszy na scenie pojawia się Jo, za nim Max, a na samym końcu Fabi, który wchodząc na scenę obejrzał się tęskno przez ramię na Zuzę. Dziewczyna widząc jego spojrzenie uśmiecha się tylko przepraszająco i posyła mu całusa. Tamara widząc ten gest postanawia zaraz po koncercie poważnie porozmawiać z przyjaciółką.

Kilka godzin później cała ekipa zaopatrzona w dwie reklamówki różnych alkoholi udała się do hotelu. Bo krótkiej acz zażartej dyskusji postanowili, że posiadówę zrobią w pokoju męskiej części załogi. Każdy dostał po butelce piwa i zaczęli dyskutować na różne tematy.

- Zagrajmy w butelkę, co? – rzuca nagle propozycje lekko już podpity Max.

- A masz jakąś pustą? – pyta wesoło Zuza siadając na podłodze, po jej lewej stronie siada Fabi zaś po prawej – Jo.

- Ta już jest pusta. – mówi Tamara biorąc spory łyk ze swojej butelki i sadowi się na podłodze obok Fabiana.

- Dobra, a teraz niech każdy napisze kilka pytań i zadań  wrzuci je tutaj. – mówi Max kładąc na środku dwie miseczki i zajmując miejsce pomiędzy Jo, a Tamarą.

Po chwili obie miski były już pełne. Max pierwszy kręci butelką, która zatrzymuje się na Tamarze.

- Pytanie czy zadanie? – pyta dziewczynę.

- Zadanie. – odpowiada po krótkiej chwili wahania, Max losuje karteczkę z miski oznaczonej jako „ZADANIA”.

- Zamień się koszulką z osobą po twojej lewej stronie. – czyta – Cholera… - mruczy kiedy zdaje sobie sprawę, że to on jest tą osobą.

- Dawaj Maksik, na pewno będziesz seksownie wyglądał w tej różowej bluzeczce! – zachęca przyjaciela Jo, wszyscy oprócz Maxa wybuchają śmiechem.

- Miejmy to już za sobą. – mówi Tamara ściągając z siebie koszulkę i podaje ją Maxowi, on także ściąga swoją i po chwili szarpaniny udaje mu się wbić w obcisły top siedemnastolatki.

- Mogłabym w tym pływać! – woła rozbawiona Tamara ubierając trzy razy za duży T-Shirt Maxa. Teraz to ona kręci butelką, która zatrzymuje się na Jo.

- Pytanie czy zadanie?

- Po tym co ty wylosowałaś już chyba nie spotka mnie nic gorszego. – mówi rozbawiony – Zadanie.

- Pocałuj osobę po twojej lewej stronie. Pocałunek musi trwać co najmniej pięć sekund. – odczytuje karteczkę. Fabian zamiera w bez ruchu.

- Niech to szlak.. – mówi tak cicho, że słyszy to tylko Tamara.

Jo przysuwa się do Zuzy i delikatnie dotyka swoimi wargami jej warg. Dziewczyna czerwieni się. Mijają dwie sekundy. Trzy. Pięć. Siedem.

W końcu Jo odsuwa się od Zuzy i mogą kontynuować grę. Butelka znów się kręci, tym razem Max.

- Nie mam zamiaru ryzykować. Pytanie. – mówi Max.

- Jaki jest twój ulubiony kolor? – czyta – Pff… tandetne.

- Zielony i niebieski.

- A myślałam, że różowy.. – rzuca Zuza, ale Max gromi ją wzrokiem.

- Dobra teraz ja kręcę. – mówi lokers i butelka zatrzymuje się tym razem na Fabianie.

- Zadanie. – wzrusza ramionami.

- „Oświadcz się” osobie, która siedzi po twojej prawej stronie. – czyta blondyn i uśmiecha się szeroko.

- O mój boże. – komentuje Zuza, która dopiero co odzyskała swój naturalny kolor.

Fabian przyklęka na jedno kolano i ujmuje dłoń fioletowej przez co ta znów robi się czerwona na twarzy.

- Kochana Zuzanno! – zawodzi Fabi – Czy uczynisz mi ten zaszczyt i zechcesz za mnie wyjść? – pyta i patrzy jej w oczy.

- Dostaniesz w pysk za tę „Zuzannę” – odpowiada. Cała grupa wybucha śmiechem. Młodszy z braci Halbig kręci butelką. Tamara.

- Pytanie.

- Czy pocałowałabyś Jo?

- Co za kretyn wymyślił to pytanie?! – burzy się siedemnastolatka.

- Jak nie chcesz to nie odpowiadaj. – mówi Jo patrząc na nią bykiem.

- Nie ważne. – mówi ciemnowłosa i kręci butelką. Zuza.

- Zadanie. – wzdycha dziewczyna. Nim Tamara odczyta zadanie nagłos zaczyna się niekontrolowanie śmiać przez co karteczkę przejmuje Halbig Junior i czyta ją na głos.

- Usiądź Maxowi na kolanach i przytulaj się do niego szepcząc mu przy tym coś do ucha do końca gry. – czyta zachowując powagę. Max uśmiecha się rozbrajająco, a Jo uderza się ręką w czoło.

- Nigdy więcej z wami w to nie gram. – stwierdza Zuza, bierze swoją butelkę i sadowi się na kolanach Maxa, oplata ręce wokół jego szyi i próbuje zakręcić butelką. Johannes.

- Pytanie.

- Czy jest w tym pokoju osoba, którą uważasz za ‘atrakcyjną’?

- Tak. – odpowiada Hannes bez chwili zwątpienia.

- Oj no wieeem. – mówi wesoło Max poprawiając włosy co wywołuje kolejny wybuch śmiechu.

- Okeej, kręcisz. – Zuza podaje mu butelkę.

- Nudzi mnie to już. – mówi Jo przeciągle.

- Kręć ostatni raz, a potem wymyślimy coś nowego.

- No okej. – wzdycha i kręci. Max i Zuza.

- To ja czy on?

- Nie wiem.. zejdź z niego i zakręcę jeszcze raz. – mówi zrezygnowany Halbig i kręci ponownie. Fabian.

- Pytanie. – wzrusza ramionami.

- Czy podoba ci się ktoś z obecnych? – odczytuje z karteczki wyraźnie znudzony.

- Emm… - Fabi waha się. Przyznać się? Chyba nie ma innego wyjścia, jeśli skłamie to co najmniej dwie osoby będą o tym wiedzieć. – Można tak powiedzieć…

- Wiem, że mnie wszyscy kochacie, ale chłopaki zrozumcie – ja jestem hetero! – wybucha Max.

- Oj Maksik dobrze wiesz, że ni chodziło o ciebie. – mówi rozbawiony Fabian – Tylko o Zuzę! – wypala.

Jo zaczyna się śmiać, Tamara otwiera usta ze zdziwienia, Max otwiera szeroko oczy, a Zuza znowu robi się czerwona.

- Ups..

_________________________________________________________________________________

Przepraszam, że narazie wszystko kręci się wokół Zuzy, Jo i Fabiego .___. Obiecuję, że w następnym rozdziale będzie więcej o Tamarze i Maxie :3